Ik spreek ook Belgisch

juli 10, 2008 at 8:22 pm (Politiek) (brussel, franstaligen, Politiek, talenkennis, wwf)

Dinsdag werd ik samen met mijn evenknie in Brussel aangeklampt door een jongeman van WWF, het type met een oranje regenjas dat toevallige voorbijgangers haast zou tackelen om hen toch maar een lidkaart te verkopen en bijgevolg geld binnen te halen voor hem en zijn organisatie. Door zijn vastberadenheid en idealisme geraakten we nogal moeilijk van de jongeman verlost, het zeuren om onze gegevens bleef maar aanhouden. Mijn gezel kwam snel op het briljante idee te beweren reeds lid te zijn van WWF en maandelijks al een bescheiden bijdrage te storten. Een goed plan, maar wel één waardoor onze belager zijn verkoopstruken volledig op dat andere slachtoffer richtte: ondergetekende. In onze pogingen om hem af te schepen, trokken we algauw plagerig doch vriendelijk blijvend de communautaire kaart: in ruil voor de volledige uitleg in het Nederlands (hij was immers al heel de tijd in het Frans bezig) wou ik best mijn gegevens afstaan, maar verder dan “ik spreek een beetje Nederlands” kwam hij niet. Even goede vrienden wat mij betreft, desalniettemin vond de WWF-jongen het nodig zichzelf te verdedigen met het argument dat de inwoners van Zwitserland ook niet allemaal Frans, Duits en Zwitsers spreken.

Zwitsers, ik had er nog nooit van gehoord. Allicht een prachtige, virtuoze combinatie van het Frans, Duits, Reto-Romaans en Italiaans. En plots ging er een klein, flikkerend lichtje bij me branden. Zou de oorzaak van de communautaire problemen het feit zijn dat ons een gemeenschappelijke taal ontbreekt? Misschien zou er een taal als het Belgisch gecreëerd moeten worden, iets tussen Frans, Nederlands en Duits in. En gooi er, kwestie van niemand uit te sluiten, wat leenwoorden uit het Marrokaans, Turks en Italiaans bij. Geen moeilijkheden meer, geen taalvereisten in de wooncodes, alleen maar duidelijkheid en uniformiteit. Een team van honderden linguïsten zou zich kunnen toeleggen op het creëren van één van de mooiste voorbeelden van sympathie en wederzijds respect in de hele geschiedenis. Een prachtig project, al zeg ik het zelf, dat mij de enige realistische optie lijkt. Of misschien is het toch eenvoudiger Nederlands een verplicht vak te maken in het Franstalig onderwijs? Ik ben er nog niet helemaal uit.

Uiteindelijk slaagden we erin de jongeman van WWF af te schepen door te beloven dat ik de website eens grondig zou lezen, wat ik overigens ook gedaan heb, en kon onze weg richting boekhandel voortgezet worden. Daar snuisterde ik wat door de rekken en kocht uiteindelijk drie boeken in een andere taal. Ik droom reeds van de dag dat ik boeken in het Belgisch zal kunnen kopen. Het zal allicht altijd een droom blijven van een idealiste, jammer.