Mia Kopela

Zoals dat wel vaker gebeurt, bevond ik me vorige week tegen beter weten in voor de televisie. Ik ving daarbij de laatste twee minuten van Koppen op, gepresenteerd door Goedele Wachters. U kent haar wel, die zwangere journaliste met een overgeforceerde rollende r die de taalgevoelige haartjes op mijn armen overeind doet komen. Onze beste Goedele gaf een vooruitblik naar een van de reportages van volgende week in datzelfde ‘nieuwsmagazine’ en zij deed dat op een uiterst bijzondere manier. De neutraliteit die een presentratrice (merk op hoe ik hier het woord ‘journaliste’ vakkundig niet wens te gebruiken) van het journaal en in het bijzonder de openbare omroep zou moeten typeren verdween hierbij als sneeuw voor de zon. Die welbepaalde reportage zou gaan over de vrouwelijke modellen van tegenwoordig, hoe zij graatmager zijnde de reclamecampagnes en de catwalk bevolken in een wereldje dat hun ondervoeding om de een of andere voor mij onbekende reden haast promoot. U zal mij niet horen zeggen dat ik deze dames een schitterend voorbeeld vind voor de vrouwelijke helft van de bevolking, alles behalve, maar de manier waarop Goedele naar deze vrouwen verwees, vond ik nu ook niet bepaald flatterend. Ons blond wezentje gebruikte het woord ’skeletten’. Misschien niet zo erg, denkt u, en misschien ook wel een terechte verwijzing? Je kan dit zonder nadenken al dan niet terecht aan je voorbij laten gaan en een oordeel vellen over de magerte van de dames in kwestie, maar ik vraag me alleen af of er bij zulke uitspraken ook gedacht werd aan mensen met een ziekgerelateerde ondervoeding (ondergetekende hierbij inbegrepen) die niét kiezen om er graatmager bij te lopen, niét aan anorexia lijden maar wel op dezelfde manier een stempel opgeplakt krijgen? U kan het muggenziften vinden, maar ik betwijfel alleszins sterk dat bij reportages over mensen met overgewicht even – excusez-moi le mot – zware termen gebruikt zouden worden?

Uit principe heb ik deze ongetwijfeld sterk genuanceerde reportage dan ook aan mij laten voorbijgaan. Alleszins bedankt voor de fijngevoeligheid, Goedele. U bent een geit.